Φωτογραφίες και ιστορία από την Παλιά Αριδαία: Το άγαλμα της αγροτικής οικογένειας στην πλατεία

Κάποτε ... στην Αριδαία

Ένα οδοιπορικό στη μνήμη και το χρόνο

(Πλατεία Σέτσκου)

Το άγαλμα της αγροτικής οικογένειας που βρισκόταν κάποτε  στην κεντρική πλατεία Αριδαίας και παρίστανε έναν αγρότη με την οικογένειά του, το συναντήσαμε σήμερα στην Υδραία. 

Η ιστορία του μας γυρνάει πίσω τότε που η πλατεία διαπλατυνόταν  και αναδιαμορφωνόταν: τότε που γκρεμίστηκαν τα τούρκικα οικήματα, τα οποία δέσποζαν στο κέντρο της, που το μεγάλο πλατάνι κόπηκε και στήθηκε το άγαλμα της αγροτικής οικογένειας. 

Το άγαλμα αυτό σύμφωνα με μαρτυρίες το κατασκεύασε ένας ΄φαντάρος, ο οποίος υπηρετούσε τη θητεία του στο 416 Τμήμα Πεζικού. Είναι φιλοτεχνημένο από τσιμέντο, το οποίο ήταν βαμμένο λευκό.

Την εποχή που κατασκευάστηκε και κοσμούσε την πλατεία, οι αγροτικές ασχολίες κυριαρχούσαν στη ζωή της επαρχίας Αλμωπίας. 

Τα ιστορικά γεγονότα των πολέμων ήταν νωπά, οι πληγές ανοιχτές και ο φόβος κεντρικό συναίσθημα. Εκείνα τα ταραγμένα χρόνια οι κάτοικοι έβλεπαν το άγαλμα ως την αντανάκλαση της εικόνας της δικής τους οικογένειας, με τον πατέρα προστάτη της οικογένειας. Σίγουρα αντανακλούσε τη μέση  οικογένεια στην Αλμωπία.   

(Το άγαλμα της αγροτικής οικογένειας στην Υδραία)

Πόσα μυστικά θα έχει ακούσει αυτή η τσιμεντένια αγροτική οικογένεια από τους περαστικούς! 
 

(Παλιά κάρτα της Αριδαίας)

Η Κυριακάτικη βόλτα ακολουθούσε πάντα την ίδια ιεροτελεστία:  το γύρο της πλατείας και τη στάση στα δύο σταντ με τις προτάσεις των κινηματογράφων για τις ταινίες της εβδομάδας. Εκεί γινόταν η απαραίτητη  συζήτηση  για την καθιερωμένη εβδομαδιαία έξοδο  στον κινηματογράφο! 

  Αυτοκίνητα περνούσαν σπάνια καθώς ήταν λίγα τότε, με το πέρασμα του χρόνου να πληθαίνουν όλο και περισσότερο! Δυο σινεμά, δυο σταντ, πολύ τροφή για σκέψη και λίγα βήματα παρακάνω, απέναντι  στη Πλευρά της Καπετάν Γαρέφη (πριν τη στροφή για τον τωρινό πεζόδρομο) βιτρίνες  με δίσκους βινυλίου και κασέτες, ένας άλλος κόσμος μελωδικός ανοιγόταν μπροστά στα μάτια των περιπατητών. 

 Ξένα και ελληνικά βινύλια, διαμάντια της μουσικής αραδιασμένα περίτεχνα, πολύτιμα αντικείμενα επιθυμίας!

 Η αγροτική αυτή οικογένεια, ωρίμασε, γέρασε, διαβρώθηκε  μαζί με όλους εμάς. Εντούτοις  παραμένει ένα σημαντικό κομμάτι της συλλογικής  μνήμης, καθώς και της ιστορίας της Αριδαίας για όσους και όσες γεννήθηκαν πριν από τη δεκαετία του '70. 

 Το άγαλμα μπορεί να πάλιωσε, να έχει μεταφερθεί σε ένα άλλο μέρος, αλλά η σημασία του παραμένει ζωντανή για τους Αριδαιώτες, θυμίζει μια άλλη εποχή που η ζωή ήταν πιο σκληρή αλλά σίγουρα πιο ανθρώπινη.

 

All rights reserved©Katerina 

Το κείμενο βασίζεται σε έρευνα και προφορικές μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.