Πάσχα στην Αριδαία
2026 η Παράδοση
συμπίπτει με τις Ανθισμένες Κερασιές🌸
Το Πάσχα στην Ορθόδοξη εκκλησία έχει οριστεί, με απόφαση της Α’ Οικουμενικής συνόδου το 325 μ.Χ., να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής Ισημερίας. Το 2026, η Κυριακή του Πάσχα είναι στις 12 Απριλίου και το 2027 στις 2 Μαΐου.
Οι παλιότεροι κάτοικοι της Αριδαίας αναπολούν το Πάσχα για το τέλος της νηστείας που τότε κρατούσαν ευλαβικά, την ελπίδα της Ανάστασης και την αγάπη και αλληλεγγύη που είχαν μεταξύ τους.
Για τα παιδιά σήμαινε καινούργια ρούχα και παπούτσια κάτι πολύτιμο σε εποχές που βίωναν τόση φτώχια. Για τους μεγάλους ήταν η συμμετοχή στις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και η χαρά της κοινής γιορτής.
"Θυμάμαι στα χωράφια εκείνες τις μέρες όταν βλέπαμε πασχαλίτσα την βάζαμε στα χέρια μας και της παραγγέλναμε καινούρια παπούτσια, να φέρει η πασχαλιά, μετά την αφήναμε να πετάξει" αναφέρει συγκινημένη η κυρία Μαρία. Η κάθε οικογένεια τότε είχε και ένα κατσικάκι το οποίο έσφαζε για τη γιορτή.
Σάββατο του Λαζάρου
Το Σάββατο του Λαζάρου στην Αριδαία, παιδιά να κρατούσαν καλαθάκια και έψαλαν:
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.
Οι κοτούλες σας αυγά γεννούνε
δώστε μας και εμάς να τα χαρούμε.
Βάγια, Βάγια των Βαγιών
τρώνε ψάρι και κολιό
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί.
Οι νοικοκυρές με το πιο πλατύ τους χαμόγελο, έβαζαν τα παιδιά να καθίσουν για λίγο στα σπίτια τους, μια συμβολική κίνηση για να «κλωσάνε» οι κότες και να έχουν παραγωγή. Εκείνα τα φτωχά χρόνια τα αυγά ήταν ο θησαυρός που θα βαφόταν κόκκινος τη Μεγάλη Πέμπτη.
Η Ιεροτελεστία της Μεγάλης Εβδομάδας
Μεγάλη Παρασκευή: Η Αριδαία σωπαίνει. Η περιφορά του Επιταφίου στον Άγιο Νίκανδρο και Ιωαννίκιο, καθώς και τον Άγιο Αντώνιο με τα κεριά να τρεμοπαίζουν, είναι μια στιγμή κατάνυξης που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.
Θυμάμαι παλιά, όταν περνούσε ο επιτάφιος κάτω από τα σπίτια οι κάτοικοι που έμεναν εκεί άναβαν κεράκια στα μπαλκόνια.
Το γιορτινό Τραπέζι
Το Μέγα Σάββατο, οι φούρνοι της πόλης δουλεύουν ασταμάτητα. Το
παραδοσιακό κατσικάκι με πατάτες και κρεμμυδάκια παίρνει τη θέση του στο φούρνο της γειτονιάς. Η μαγειρίτσα ήταν το γεύμα που θα έτρωγε η οικογένεια το βράδυ μετά την Ανάσταση.
"Θυμάμαι ανθρώπους να έρχονται από μακριά, να φιλοξενούνται στα σπίτια μας δωρεάν για να πουλήσουν κεριά έξω από την εκκλησία..." μας ανέφερε κάτοικος της περιοχής, θυμίζοντας μας πως η φιλοξενία είναι στο DNA της Αλμωπίας. " Η μητέρα μου αν και είχε πάρα πολλές δουλειές με πέντε παιδιά το πρώτο που έκανε ήταν να βάλει τις φακές στη φωτιά για να κάνει το τραπέζι στους ξένους, οι οποίοι την άλλη μέρα έφευγαν για τον τόπο τους".










